^{ای تنها امید زندگی من}

^{بی تو بودن را چنان تجربه کرده ام که کویر آب را}

^{و با تو بودن را چنان بر گزیدم کـه جوانه خـاک را}

^{و تو ای تک چراغ شبهای تنهایی}

^{با من بودن را چنان بدان که زمین آفتاب را}

^{و چنان بخواه که سکوت عشق را   می خواهد}

^{چشمانم را میدهم و دو ستاره قرض میگیرم تا  سنگفرش جاده ای را که}

^{تو از آن خواهی آمد     نورانی کنم} 

^{هیچ وقت ترکم نکن و بدان که به حد پرستش دوستت دارم فرشته من}

نگارش شده در شنبه 22 بهمن1384ساعت 12:23 بعد از ظهر به قلم خراباتی| |