آن شب بی روزن آسمان غمگین بود

درد بودن گویی بر دلم سنگین بود

من پر از عشق ولی روی فصلی که گذشت

این همه عشق فقط نقطه ای ننگین بود

آسمان هرچه کرد ، غم شب باز نشد

از من و طالع من دست قسمت این بود

آخرین حرف مرا هیچ گوشی نشنید

روی تقدیر دلم ، صد هزاران چین بود

زخم هر خنجر تو یاد من مانده هنوز

که همیشه به دلم مرهمی شیرین بود

نگارش شده در یکشنبه 6 خرداد1386ساعت 11:38 بعد از ظهر به قلم خراباتی| |