نسیم تنهایی
ای کاش سرنوشت اشتباه می نوشت
ای جمالت جلوه گاه ذات پاك كبريايی ! ای علی ای دست تو دست توانای الاهی ! ای علی ای حكم عالمگير تو حكم خدايی . ای علی نام تو و داغ تو را در سينه دارم من بلوح سينه ی درد آشنا نقش تو كندم هر دم آهنگ علی برخيزد از نای وجودم ای علی بشنو نوای عشق را از بند بندم . رزم را يكتا سواری ، فتح را تنها اميدی هان ! توئی شير خدا سر حلقه ی شمشير زنها عدل را نيكو پناهی ، رحم را تنها نشانی هان ! توئی يار يتيمان ، ياور بيت الحزنها شب نخفتی تا يتيم بی امان آرام گيرد گرسنه ماندی كه خوان بی نوا بی نان نماند . خون دل خوردی كه خون مردمی بيجا نريزد خون خود را ريختی تا ظلم را بنيان نمايد . قصه های زورمندان ديدم و بسيار ديدم چون علی در عرصه ی عالم هماوردی نديدم از بزرگان داستانها خواندم و بسيار خواندم - راستی در آفرينش چون علی مردی نديدم . هرچه خواندم از علی سرمايه ی توحيد من شد من بنور شاه مردان يافتم راه خدا را مكتب پيغمبران را او معلم بود و منهم - در جمال پاك او ديدم جمال انبيا را . هيچگه در آفرينش بی علی سيری نكردم من به نور صبحگاهی ديده ام نور علی را از خدا هرگز ندانستم جدا او را كه ديدم روز و شب در گردش چرخ زمان دست ولی را . قصه ها از پهلوانهان خوانده ام ، اما چه گويم ؟ پهلوان هرگز نريزد اشك پيش مستمندان ليكن ای آگه دلان ! تاريخ ميداند كه هردم ديده اند اشك علی را پيش روی دردمندان . عاجزی در دست ظالم ، ظالمی بدخواه عاجز هر كه را غير از علی ديدم ، بدين هنجار ديدم شاه مردان را بكوی دردمندان اشكريزان ليك با گردنكش خودكامه ، در پيكار ديدم داستان پهلوانان را بسی خواندم و ليكن زورمندان را نباشد رسم و راه مهرباني جز علی شير خدا كس را نانم كز سر مهر - اشك ريزد بر يتيمان در شكوه پهلوانی روزها شير خدا بود و دل مردم نوازش شامها اندوه مردم بود و چشم اشكبارش در جوانمردی فريد دهر بود آن بی همانند لا فتي الا علي ، لا سيف الا ذو الفقارش . ای علی ای تكسوار پهن دشت آفرينش ! من چه گويم ، قطره وصف پهن دريا كی تواند ؟ تو ابر مردی ، يگانه گوهر بحر وجودی بی قرينی در جهان ، و ين نكته را تاريخ داند . آيه ی « اليوم اكملت لكم دين » فاش گويد : تو اميد امتی ، شاهنشه خم غديري ای علی ! بر شانه ی پاك محمد پا نهادی - تا بداند عالمی ، در آفرينش بی نظيری . گر بشر گويم تو را از گفته ی خود شرمگينم ور خدا خوانم تو را ، ز انديشه ی خود بيمناكم فاش گويم ، در تو ديدم جلوه ی ذات خدا را و ين سخن حق است و از آن نيست نه شرمم نه باكم . چشم در راه تو دارم ، ای شه آزاد مردان ! تا بتابی نوری از ملك ولايت در ضميرم راه حق پويم اگر نور تو گردد راهبانم فيض حق يابم اگر دست تو باشد دستگيرم 
ای علی ای شاهكار اوستاد آفرينش !
| Design By : Night Skin |
تو در آمیخته ام که صدای
نفس پاک تو را با همه ی
فاصله ها در دل هم همه ی
مبهم شهر میتوانم فهمید آن
چنان با تو در آمیخته ام که به
تاریکی ها سایه ات را در شب
می شناسم ای دوست
بیشتر با من باش با تو بودن
خوب است با تو بودن یعنی
شامها شعر و غزل بیشتر با
من باش لحظه ها در گذرند
چشم بر چشم زنیم روزها
می گذرد می روی در پی
خوشبختی خویش و پس از
رفتن تو لب من مرثیه ها می
خواند قلمم می میرد و فقط
هرچی که بوده است میان
من و تو در دل دفتر من می
ماند بیشتر با من باش چه
کسی می داند شاید این
شام عزیز شام آخر باشد و
طلوع فردا لحظه ی مرگ کبوتر
باشد.....
مرگ من سفری نیست
هجرتی است از وطنی که
دوست نمی داشتم به خاطر
مردمانش خود آیا از چه هنگام
این چنین آیین مردمی از
دست بنهاده اید پرپرواز ندارم
اما دلی دارم و حسرت درناها
و به هنگامی که مرغان مهاجر
در دریاچه ی ماهتاب پارو
می کشند... خوشا رها کردن
و رفتن خوابی دیگر به مردابی
دیگر به ساحلی دیگر به
دریایی دیگر....... خوشا پر
کشیدن خوشا رهایی خوشا
اگر نه رها زیستن مردن به
رهایی آه این پرنده در این
قفس تنگ نمی خواند.......
از خاکهای تشنه ،
تا ابرهای خسته
یک جفت بال بی پر ،
یک جفت پای بسته
پایم به خاک دنیا ،
دستم به آسمانها
پرواز آرزویم ،
با یک دل شکسته
از خاک آمده ام ،
بر خاک خواهدم شد
مدفون خاک هستم ،
با سنگ نقش بسته
ای کاش نقش سنگم ،
نقشی شکسته باشد
یک جفت بال بی پر ،
با یک دل شکسته...
LinkDump