نسیم تنهایی
ای کاش سرنوشت اشتباه می نوشت
( د ) : داشتن تو ، حتی برای لحظه ای ، به تمام عمر بی کسی ام می ارزد . همچون (و) : وابسته ی تپش های قلب عاشقت هستم که به روح ساکن من حیات می بخشد . ( س ) : سرسپرده ی برق نگاه توام ، لحظه ای که مرا در آغوش گرمت میهمان کنی . ( ر ) : رازمرگ دلتنگی هایم،روزیست که دستان گرم توپناه دستان سردوبی نصیبم ( م ): مهتاب می سوزد،تاابد،درآتش عشقت.که دردرابه جان خریده است ( ت ) : تک ستاره ی شبهای بی فانوسم شدی روزی که از خدا تکه ای نور طلب کردم . ( ت ) : تپش های قلبم در گرو عشق توست که در رگهای زندگیم جاریست . ( د ): دوری ازتوراباورندارم،حتی دررویا،که من ذره ای ازوجودعاشقت گشته ام . ( ا ):آرام دل بیقراروعاشقم درچشمان روشن توموج می زند،وقتی به دریای ناآرام (ر) : رحم کن بر من دیوانه عاشق که تمامی وجودم را برای تو دادم (م): من دوستت دارم نه تنها برای آنچه که هستی بلکه برای آنچه که هستم رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است عاشقی جرم قشنگی است به انکار مکوش باهمیم ولی چه تنها! حیفه باز ازهم جدا شیم ماه من غصه نخور زندگی خوب داره و زشت ماه من غصه نخوربازی زمین خوردن داره يعني مي شه ؟.....
يعني مي شه كه ما دوتا يه روزي به هم برسيم ؟ مهم فقط رسيدن ،حتي اگه كم برسيم
يعني مي شه خوشي بی حد دور ما توري بكشه ؟ به آرزوهاش برسه هر كي كه دوري بكشه ؟
يعني مي شه شب بشينم دست روي موهات بكشم ؟ كاشكي بدونم چه قدر بايد مكافات بكشم
يعني مي شه به جاي اشك روي چشام سرمه باشه ؟ تا كي بايد درد و دلا فقط توي نامه باشه ؟
يعني مي شه كه شونهات فقط پناه من باشه ؟ چرا تا حالا نشده ، شايد گناه من باشه
يعني ميشه دستاي تو، خاك نگامو پاك كنه ؟ بياي با اسبي كه بجاش يه دنيا گرد وخاك كنه
يعني ميشه يه شب بگن بيا بشين ماه اومده ؟ براي ديدنش ولي كلي خاطر خواه ا ومده
يعني مي شه كه تو نري ؟ بگي نگيد ماه ا و مده انگار نه انگار كه واست كلي خاطر خواه ا ومده ؟
يعني مي شه به من بگي از اين به بعد بال توا م ؟ چرا برم پيش ا ونا حالا كه من مال توا م
يعني مي شه غرور تو آ ب شه بريزه مثل برف ؟ اين همه بستگي داره فقط به گفتن يه حرف
خيلي بده آدم دلو هيچ روزي به هيچ كس نده وقت يكه داد دعا كنه كه ا ون يه روزي پس نده
يعني مي شه پر كنيم از خاطره ها حافظه رو ؟ با همديگه آبش بديم ا ون شمدوني قرمزه رو
يعني مي شه كه دستامون با هم مث يه رشته شه ؟ هر كي براي اون يكي درست مث فرشته شه
يعني مي شه كه پيش هم براي هم تب بكنيم ؟ از غم زرد ا ون تب روزا مونو شب بكنيم
يعني مي شه با هم واسه خوشبختي زحمت بكشيم ؟ يه خواب راحت بكنيم ، يه آه راحت بكشيم
يعني مي شه بازم بگي ديونتم من، ديونت ؟ دوباره عاشقم بشه ا ون دل مثل رود خونت
يعني مي شه همين بشه، نه كمتر از اين ، نه زيا د؟ وقتي مي گم يادت مياد تو همشو يادت بياد
يعني مي شه با هم باشيم من و خدامون و خودت ؟ درست مثل تولدم ، درست مثل تولدت
يعني مي شه عاشقي لطفش مث نوبرش باشه ؟ نه اينكه مثل همه چي ، خوباش فقط سرش باشه
يعني مي شه كه جاي من فقط روي چشات باشه ؟ تكيه كلام تو بازم ،من مي ميرم برات باشه ؟
يعني مي شه عاشقي رو رنگش كنيم با سادگي ؟ بدون درد و دردسر بريم سراغ زندگي
يعني مي شه فقط يه بار خدا به ما نگاه كنه ؟ مي گي نمي شه ولي من،همش مي گم خدا كنه
يعني مي شه تو دفترش يه لحظه اسم ما باشه ؟ يه چيزي بشكنه ا ونم فقط طلسم ما باشه یعنی می شه؟آره می شه؟؟؟ ز بس تنها نشستم همچو گلهای بیابانی دلم چون غنچه خو کرده است با سر در گریبانی به بخت تیره خود اشک غم از دیده میبارم چه سازد با سیاهی های شب، شمع شبستانی نه می خندم ،نه می گریم،نه سرمستم نه هوشیارم نمی دانم چه باید کرد در دنیای حیرانی دل دیوانه ام دنبال گیسوی تو میگردد که شاید داد خود گیرد ز زنجیر پریشانی ز جان خویش شستم دست ،در پیش نگاه تو که چشمان تو دریاییست ،بی پایان و طوفانی نگاه سرکشت هر جا که رو آورد و گردش کرد خماری بود و مستی بود و طوفان بود و ویرانی به دنبال شراب سر خوشی بیهوده میگردی htpp://www.banouye-sib.blogsky.com روح شکسته ام من آن مسافرم آن هنگام که آن بوته ی خار تنها بود خداوند گل سرخی را در کنارش رویاند آن گل در کنار بوته ی خار شکفت... خداوند برگشت و آن گل را از روی زمین به آسمان برد اما آن گل دیگر هرگز نشکفت !!! آری آن گل سرخ ریشه اش را کنار آن بوته ی خار به روی زمین جا گذاشته بود ! آخر آن گل به آن بوته ی خار دل بسته بود در آن هنگام بود که خداوند گریست و گریست و عشق را آفرید باد پیچید در ترانه مرگ برگ ، لرزید از بهانه باد هر کجا برگِ خشک بود ، افتاد باغ نالید و گفت : ((باد ، مباد!)) در شگفتم ، گناه باد چه بود؟ برگ ، خشکیده بود ، باد ربود. باد ، هرگز نبود دشمن برگ مردن برگ ، دست باد نبود. زندگی ذره ذره می کاهد خشک و پزمرده می کند چون باد مرگ ، ناگاه می برد چون باد، زندگی ، کرده دشمنی ، یا مرگ ؟ برگِ خشکم به شاخسار وجود تا کی آن باد سرد، سر برسد تو هم ای دوست ، ذره ذره مکش ! تا نخواهم که زودتر برسد. (زنده یاد فریدون مشیری) رفتنت آغاز ويرانيست حرفش را نزن اشک سردی تو چشاش بود اون نمی خواست بره اما... زنجیره اجبار به اش بود می شنیدم هق هقش رو که می گفت تا فردا بدرود لحظه های تلخ بود اما دل من منتظرش بود به سلامت ای همه کس می دونم که بر می گردی میدونم دلت همین جاست از دلم سفر نکردی خیلی زود رفت لب جاده اما من اونو می دیدم خداحافظ گفتنش رو خیلی روشن می شنیدم چند قدم مونده به بودن ذره ای نزدیک تر از من سره وعوده مون نشستن تشنه ی به تو رسیدن بغض سردم نعره می زد خداحافظ عشق رویااااااااا می مونم تا بربگردی روی نیمکت لب دریاااااااا تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست تنهایی را دوست دام زیرا تجربه کردم تنهایی را دوست دارم زیرا خداوند هم تنهاست تنهایی را دوست دارم زیرا ....
در کلبه تنهایی هایم در انتظار خواهم گریست و انتظار کشیدنم را پنهان خواهم کرد... بسْمِ الله الرَّحمنِ الرَّحيم اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبدِ الله اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَابْنَ رَسُوْلِ الله اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ اَميِر المُؤمِنِيَن وَ ابْنَ سَيِدِ الوَصيّيَن اَلسَّلامُ عَلَيكَ يَا بْنَ فاطِمَةَ سَيِدَةِ نِساءِ العْالَمِينَ اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ اَلسَّلامُ عَلَيكَ وَ عَلي الَأرواحِ الَّتِي حَلَتْ بِفِنآئِكَ عَلَيكُمْ مِنْي جَمِيعاً سَلامُ اللهِ اَبداً ما بَقَيتُ وَ بَقِيَ الَّليلِ وَ النَّهارُ يا اَبا عَبدِ اللِه لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَتْ وَ عَظُمَتِ الُمصيبَةُ بِكَ عَلَينْا وَ عَلي جَميِع اَهْلِ الِأسْلِام وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ اَلمُصيبَتكَ في السَّمواتِ عَلي جَميع اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعِنَ اللهُ اُمَّةً اَسَسَتْ اَساسَ الظُّلمِ وَ الجُورِ عَلَيكُمْ اَهْلِ البَيتِ وَلَعَنْ اللهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتي رَتَبِكُمُ اللهُ فيها وَ لَعَنَ اللهُ اُمةً قَتَلَتكُمْ وَ لَعَنَ اللهُ المُمهِدِينَ لَهُمْ بِا لتَمكيِن مِنْ قِتالِكُمْ بَرِئتُ اِلَي اللهِ وَ اِلَيكُمْ مِنهُمْ وَ اَشياعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْليائهِمْ يا اَبا عَبدِ الله اِني سِلْمٌ ِلِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُم اِلي يُومِ القِيمةِ وَ لَعَنَ اللهُ الُ زِيادٍ وَ ال مَروانَ وَلَعَنَ اللهُ بَنِي اُمَيةَ قاطِبَةً وَ لَعَنَ اللهُ بْنَ مَرجانَةً وَ لَعَنَ اللهُ عُمَرِبْنِ سَعْد وَ لَعَنَ اللهُ شِمراً وَلَعَنَ اللهُ اُمةً اَسْرَجَتْ وَالجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ بِاَبي اَنتَ وَ اُمّي لَقَدْ عَظُمَ مُصابي بِكَ فَاَسئلُ اللهَ الَّذي اَكرَمَ مَقامَكَ وَ اَكْرَمَني اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثارِكَ مَعَ اِمامٍ مَنصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلي اللهُ عَلَيهِ وَ الِه اَللّهُمَّ اَجْعَلني عِندكَ وَجيهًا با الحُسَينِ عَليهِ السَّلامُ فيِ الدُنيا وَ الأخِرَةِ يا اَبا عَبْدِ اللهِ اِني اَتَقرَّبُ اِليَ اللهِ وَ اِلَي رَسُولِهِ وَ اِلَي اَمير الُمؤمِنينَ وَ اِلي فاطِمَةً وَ ِالي الْحَسَنْ وَ اِلَيكَ ِبمُوالاتِكَ وَ بالَبرائةِ ِممنِ اَسَّسَ ذلِكَ وَ بَني عَليهِ بُنيانَهُ وَ جَري في ظُلمِه وَجَوْرِه عَلَيْكُمْ وَ عَلي اَشياعِكُمَ بَرِئتُ اِليَ اللهِ وَ اِليكُمْ مِنْهُمْ وَ اَتَقَربُ اِلَي اللِه ثمَّ اِلَيكُمْ بِموالاتِكُمْ وَ مُوالاةِ وَلِيكُمْ وَ بِالبَرائةِ مِنْ اَعدائِكُمْ وَ النّاصِبينَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَبالبرآئةِ مِنْ اَشياعِهمْ وَ اَتباعِهمْ اِنيّ سِلمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ وَ حَربٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ وولٌّي لِمَن والاكُمْ وَ عَدُ وٌّ لِمَنْ عاداكٌمْ فَاسُئلُ الله اَلذي اَكرَمَني بِمَعرفَتِكُمْ وَ مَعرفَةِ اَوليائِكُمْ وَرَزَقنِي اَلبرائَةَ مِن اَعدائِكُمْ اَنْ يَجعَلنِي مَعَكُمْ في الدُّنيا وَ الاخرةِ وَ اَن يُثَبِتَ لي عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ في الدُّنيا وَالأخرةِ وَ اَسَئلهُ اَن يُبَلغَنيَ المَقامَ الَمحمودَ لَكُمُ عِنْدَ اللهِ وَ اَنْ يَرزُقَني طَلَبَ ثاري مَعَ اِمامٍ هُدي ظاهِرٍ ناطِقٍ بالحَقِ مِنْكُمْ وَ اَسئلُ اللهَ بِحَقِكُمْ وَ بِالشَانِ اَلذيِ لَكُمْ عِندهُ اَنْ يَعطنِي بِمصابي بِكُمْ اَفْضَلَ ما يُعطي مُصاباً بِمُصيبةً ما اَعْظَمَها وَ اَعظمَ رَزَيِتها ِفي اِلاسلامِ وَ في جَميعَ السَّمواتِ وَ الارضِ اَللهُمَّ اجْعَلني في مَقامي هذا ِممَنْ تَنالُهُ مِنكَ صلَواتٌ وَ رحمةٌ وَ مَغفِرةٌ اَللهُمَّ اَجْعَلْ مَحيايَ مَحيا محمدٍ و ال مُحمد وَ مَماتي مَماتَ مُحمدٍ وَ ال مُحمدٍ اَللهمَّ اِنَّ هذا يَوْمٌ تَبركَتْ به بنوامَيَةَ وَ ابْنُ اكِلةَ الأَكبادِ الَّلعينُ ابنُ اللعينِ عَلي لِسانِك وَ لِسانِ نَبِيكَ صليَّ الله عليهِ و اله في كُلِ مَوْطِن وَ مَوقِفٍ وَقَفٍ فيهِ نَبيكَ صلي الله عليهِ و اللهمَّ الَعن اَبا سُفيانَ وَ معاويةَ وَ يزيدَ بْنَ مُعاويةَ عَليهِمْ مِنكَ الَّلعنةُ اَبَدَ الابِدينَ وَ هَذا يَوْمٌ فَرِحَتْ به ال زِيادٍ وَ الُ مَروانَ بِقَتلِكُمْ اَلحسُيَن صَلواتُ اللهِ عَليهِ اَللهُمَّ فَضاعَفْ عَليهمُ اللعنَ منكَ وَالعذابِ الأَليمَ اللهمَّ اني اتقربُ اليكَ في هذا اليومِ وَفي مَوقفي هذا وَ اَيام حَيوتي بِالبرآئةِ مِنهم وَاللعنةِ عَليهَمّْ السلامُ پس مي گويي صَد مرتبه اللهمَّ العن اولَ ظالم ظلمَ حقَّ محمد و ال محمد و اخِرَ تابِع له علي ذالكَ اللهمَّ العنِ العصابةَ التي جاهدتِ الُحسين وَشايعتْ و بايِعتْ و تابِعتْ علي قِتله اللهمَّ العنهم جميعاً پس ميگوئي صد مرتبه السلام عليكَ يا ابا عَبداللهِ وَ علي الاَرواح الَّتي حَلت بفنآئِكَ عليكَ مِني سلامُ الله ابداً ما بَقيتُ وَ بقيَ الليلُ وَ النهارَوَ لاجعلهُ اللهُ اخرَ العهدِمني لزيارتكم السلامُ علي الحسين وعلي علي بن الحيسين و علي اولاد الحسين و علي اصحاب الحسين پس مي گوئي اللهمَ خُصَّ انتَ اَوّل ظالم باللعن مني وَابدَءُ به اولاًثمَّ الثاني وَالثالث َوَالرابعَ اللهمَّ العنِ يزيد خامساً و العن عبيدَ اللهِ بن زيادٍ و ابن مرجانةَ و عمربن سعد وَ شمراً و ال ابي سفيانَ وَال زياد و ال مروان و الي يوم القيامَة پس سجده مي روي و ميگوئي اللهمَّ لكَ الحَمد حمدَ الشاكرينَ لَكَ علي مصابهم الحمدُ للهِ علي عَظيمِ رَزيتي اللهمَّ ارزقني شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُروُدِ وَثبِتْ لي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدِكَ مَعَ الحُسَينِ وَ اَصْحابِ الحُسَينِ الَّذينَ بَذَلُوا مُهْجُهْم دُوْنَ الحُسَينِ عَلَيه السَّلام التماس دعا
دیوانه ای که لحظه ای داشتن را در تمام رویاهایش باور می کند.
باشد .
دربازارعاشقی.
اشکهایم می نگری...
ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشمچندوقتی است که هرشب به تومی اندیشمبه تو آری به تو یعنی به همان منظر دوربه همان سبز صمیمی به همان باغ بلوربه همان سایه همان وهم همان تصویریکه سراغش زغزلهای خودم می گیریبه تبسم به تکلف به دل آرایی توبه خموشی به تماشا به شکیبایی توبه نفسهای تو در سایه سنگین سکوتبه سخن های تو با لهجه شیرین سکوتبه همان زل زدن از فاصله دور بهمیعنی آن شیوه فهماندن منظور بهمشبحی چند شب است آفت جانم شده استاول اسم کسی ورد زبانم شده استدر من انگار کسی در پی انکار من استیک نفر مثل خودم عاشق دیدار من استیک نفر ساده چنان ساده که از سادگیشمی توان یک شبه پی برد به دلداگیشیک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزیشمی توان پل زدازاحساس خداتادل خویشاول اسم کسی ورد زبانم شده استآی بیرنگ تر از آینه یک لحظه بایستراستی این شبح هرشبه تصویرتونیست؟اگر این حادثه هر شبه تصویر تو نیستپس چرا رنگ تو با آینه اینقدر یکیست؟حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوشآری آن سایه که شب آفت جانم شده بودآن الفبا که همه ورد زبانم شده بوداینک از پشت دل آینه پیدا شده استو تماشاگه این خیل تماشا شده استآن الفبای دبستانی دلخواه توییعشق من! آن شبح شاد شبانگاه تویی
بعد از اونهمه جدایی چه روزا و چه شباییپای خستمو کشوندمخودمو به تو رسوندمبه امید دیدن تولحظه رسیدن تواومدم اما شکستمدیگه از جدایی خستمدیدم این هنوز یه رویاستفاصله بیشتر از اینهاستقصه ها گذشته برمامن گرفتارغرورمبه تو نزدیک ولی دورمتو هنوز توی خیالیواسه من مثل سوالی"اگه از هم دل شکستیمآخه ما مثل هم هستیممن یه لجباز و تو لجبازاشتباه کردیم از آغاز"بشنویم حرفای هم روبدونیم غم های هم روحالا که پیش هم هستیمحیفه که تنها نشستیمرفته ها که رفته از دستاین یه فرصت دوبارستهردومون غرق نیازیممی تونیم از نو بسازیمبیا باهم آشنا شیمدستتو بذار تو دستمبهم بگو که "با تو هستم"
ماه من غصه نخور زندگی جزر و مد دارهدنیامون یه عالمه آدم خوب و بد دارهماه من غصه نخورهمه که دشمن نمی شنهمه که نامهربون مثل تو و من نمی شنماه من غصه نخور مثل ماها فراوونهخیلی کم می شه کسی روی حرفش بمونهخداروچه دیدی شایدفردامون باشه بهشتماه من غصه نخور ماها که تب نمی کننماها که از آدما کمک طلب نمی کننماه من غصه نخور شمعدونیا صورتیندلایی که بشکنن چون عاشقن قیمتینماه من غصه نخور آدما گاهی کودکنتوی این قصه دلا یه وقتایی عروسکنکار دنیا همینه تولد و مردن دارهماه من غصه نخور تاب بازی افتادن دارهزندگی شکستن و دوباره دلدادن دارهماه من غصه نخور زندگی بی غم نمی شهاونی که غصه نداشته باشه آدم نمی شهماه من غصه نخور دنیارو بسپار به خداهردو مون دعا کنیم تو هم جدا منم جدا
دوستان از وبلاگ زیبای بانوی سیب دیدن فرمائید.
چشمان خسته ام
در ظلمت سکوت
در ازدحام اشک
در تلخی دروغ
در انزوای عشق
در پاکی غروب
در سردی زوال
در سرخی قلوب
در سبزی بهار
در انتظار توست
در سایه ی درخت
آن تک درخت پیر
کو مانده سر به زیر ؛
در سوگ همرهان
آن همرهان که در
گوری بخفته اند
گرمای زندگی
با خود ببرده اند ؛
در سوز عاشقان
آن عاشقان که در
تکرار لحظه ها
هر لحظه بیشتر
در خود بمرده اند ؛
در انتظار توست
آن خسته از دروغ
آن خسته از فریب
آن کس که خود هنوز
حتی نفهمیده است
از بهر چه بزیست ؛
یا بهر چه بدید ؛
یا بهر چه کشید ؛
یا بهر چه بمرد ؛
اما دل غمین
در انتظار توست
آری !
دراین زمان
در بهت لحظه ها
تنها ز انزوا
دلخسته از سکوت
در انتظار تو
آرام و بی صدا
بنشسته ام کنون
آیا رهایی هست
زین انتظار سخت ؟
تا کی جفا کشم ؟
حتی ز سایه ها
این سایه های درد
این دردها که در
جانم نشسته اند .
حتی هوا و خاک
باران و باد و رود
هر جا رسیده اند
روح و تن مرا
آزرده کرده اند .
در انتظارتم
پاییز هم گذشت
برگرد با بهار
چشمم به راه توست .
ای غربت خیال
جانم به لب رسید
پس کی تو می رسی ؟
اشک ستاره ریخت
اما نیامدی
ظلمت فرو کشید
اما نیامدی
شب مرد از سکوت
اما نیامدی
وقتم به سر رسید
اما نیامدی
من مرده ام کنون
روییده از خاکم
صدها شقايق ؛ لیک
حتی پی گورم
هرگز نیامدی
ای نرگس خموش
آرام گیر که تو
حتی پس مرگت
هرگز نیارامی ... .
ابتداي يك پريشانيست حرفش را نزن
گفته بودي چشم بردارم من از چشمهاي تو
چشمان بي تو بارانيست حرفش را نزن
آرزو داري كه ديگر بر نگردم پيش تو
راهمان با اينكه طولانيست حرفش را نزن
عهد كردي با نگاه خسته ام محرم شوي
اين نگاه خسته ي ما نيست حرفش را نزن
خورده اي سوگند روزي عهد ما را بشكني
اين شكستن نا مسلمانيست حرفش را نزن
حرف رفتن مي زني وقتي كه محتاج تو ام
رفتنت آغاز ويرانيست حرفش را نزن
دیدمش از دور که می رفت
تنهایی را دوست دارم زیرا بی وفا نیست
شاید در سکوتی یا شاید در شبی سردو بارانی .....!!!
| Design By : Night Skin |
تو در آمیخته ام که صدای
نفس پاک تو را با همه ی
فاصله ها در دل هم همه ی
مبهم شهر میتوانم فهمید آن
چنان با تو در آمیخته ام که به
تاریکی ها سایه ات را در شب
می شناسم ای دوست
بیشتر با من باش با تو بودن
خوب است با تو بودن یعنی
شامها شعر و غزل بیشتر با
من باش لحظه ها در گذرند
چشم بر چشم زنیم روزها
می گذرد می روی در پی
خوشبختی خویش و پس از
رفتن تو لب من مرثیه ها می
خواند قلمم می میرد و فقط
هرچی که بوده است میان
من و تو در دل دفتر من می
ماند بیشتر با من باش چه
کسی می داند شاید این
شام عزیز شام آخر باشد و
طلوع فردا لحظه ی مرگ کبوتر
باشد.....
مرگ من سفری نیست
هجرتی است از وطنی که
دوست نمی داشتم به خاطر
مردمانش خود آیا از چه هنگام
این چنین آیین مردمی از
دست بنهاده اید پرپرواز ندارم
اما دلی دارم و حسرت درناها
و به هنگامی که مرغان مهاجر
در دریاچه ی ماهتاب پارو
می کشند... خوشا رها کردن
و رفتن خوابی دیگر به مردابی
دیگر به ساحلی دیگر به
دریایی دیگر....... خوشا پر
کشیدن خوشا رهایی خوشا
اگر نه رها زیستن مردن به
رهایی آه این پرنده در این
قفس تنگ نمی خواند.......
از خاکهای تشنه ،
تا ابرهای خسته
یک جفت بال بی پر ،
یک جفت پای بسته
پایم به خاک دنیا ،
دستم به آسمانها
پرواز آرزویم ،
با یک دل شکسته
از خاک آمده ام ،
بر خاک خواهدم شد
مدفون خاک هستم ،
با سنگ نقش بسته
ای کاش نقش سنگم ،
نقشی شکسته باشد
یک جفت بال بی پر ،
با یک دل شکسته...
LinkDump